ΟΚΔΕ: Όλοι στη γενική απεργία Πέμπτη 12 Νοέμβρη

ΑΓΩΝΑΣ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ, 

ΝΑ ΑΝΑΤΡΕΨΟΥΜΕ 

ΠΑΛΙΑ ΚΑΙ

ΝΕΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ 

ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΥΠΟΤΑΚΤΙΚΟΥΣ ΤΟΥΣ

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ Πέμπτη 12 Νοέμβρη

Αθήνα: 10:30 στο Μουσείο

Θεσσαλονίκη: 10:30 Εγνατία & Αγ. Σοφίας

Ιωάννινα: 10:30 στο Εργατικό Κέντρο

H «ηπιότερη διαχείριση» του ΣΥΡΙΖΑ είναι μια απάτη

Ο Τσίπρας και η παρέα του, αφού μεταλλάχτηκαν και πρόδωσαν, μετατρέποντας το μεγαλειώδες και ταξικό ΟΧΙ των εργαζομένων, της νεολαίας και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων σε «ΝΑΙ», αφού υφάρπαξαν την ψήφο του ελληνικού λαού στις εκλογές «εξπρές» της 20ης Σεπτέμβρη, προχωρούν με γοργούς ρυθμούς στην υλοποίηση των δεσμεύσεων προς Ε.Ε.-ΔΝΤ και την εφαρμογή του 3ουκαι σκληρότερου Μνημονίου. Ψηφίζουν τα βάρβαρα αντεργατικά μέτρα το ένα μετά το άλλο κόντρα και ενάντια στη θέληση και στις ανάγκες του ελληνικού λαού.

Αυτός ο άθλιος νεομνημονιακός θίασος συνεχίζει το «έργο» της Σαμαροβενιζελικής χούντας σε ακόμη χειρότερο βαθμό, με τη μορφή παρωδίας, με το Success Story No 2. Μας κοροϊδεύουν, μας αραδιάζουν ένα σωρό ψέματα, για «ηπιότερη διαχείριση» του 3ου Μνημονίου, με δήθεν ισοδύναμα μέτρα και με ένα «παράλληλο πρόγραμμα», μιλούν για διαπραγμάτευση του χρέους… Προσπαθούν να παρουσιαστούν ως οι «εγγυητές της κοινωνικής δικαιοσύνης», ότι «συγκρούονται με τα συμφέροντα», ενώ είναι οι ίδιοι οι πιο καλοί εκφραστές των «συμφερόντων», οι συνεργοί στα σκάνδαλα, στη σαπίλα και την παρακμή. Την πραγματική κατάσταση την βιώνουμε καθημερινά στο πετσί μας.Η καταστροφή που ζούμε δεν έχει τελειωμό.

Το 3ο ΜΝΗΜΟΝΙΟ είναι η καταστροφή μας

Το 3ο Μνημόνιο (που θα σβήνεται και θα ξαναγράφεται από τους δανειστές-τοκογλύφους), αν εφαρμοστεί, θα είναι το τελειωτικό χτύπημα, σε ό,τι έχει μείνει όρθιο από τα δικαιώματα μας. Μόνο για το 2015-16 θα πάρουν μέτρα ύψους 6,4 δισ. ευρώ. Ξεπούλημα δημόσιας περιουσίας, μείωση μισθών και συντάξεων, απολύσεις, φορολογικό τσουνάμι, κατασχέσεις κατοικιών-μισθών-συντάξεων, κλείσιμο νοσοκομείων και σχολειών, διάλυση της κοινωνικής ασφάλισης κλπ.
Το 3ο Μνημόνιο, δεν πρόκειται να λύσει κανένα πρόβλημα της χρεοκοπημένης ελληνικής οικονομίας, δεν πρόκειται να φέρει επενδύσεις, να επανεκκινήσει την οικονομία.

Για να εφαρμοστεί, θα πρέπει να μπει ταφόπλακα σε ό,τι έχει μείνει όρθιο από τα πολιτικά δικαιώματα και τις συνδικαλιστικές ελευθερίες μας. Έτσι στα σχέδιά τους είναι η επαναφορά του κράτους έκτακτης ανάγκης (ΜΑΤ, διώξεις συνδικαλιστών και εργαζομένων κ.τ.λ.) με ακόμη πιο σκληρούς όρους και ο νέος αντιαπεργιακός νόμος που θα περιορίσει δραστικά κάθε δικαίωμα αντίστασης μας και απεργίας.

Η προδοσία του Τσίπρα να γίνει πείσμα για αντίσταση, αγώνα, ανυπακοή

Σίγουρα το αποτέλεσμα των εκλογών δεν είναι καλό! Η άκρως μνημονιακή βουλή που προέκυψε, που βλέποντάς την σε πιάνει κατάθλιψη, δεν σημαίνει ότι σταθεροποιείται καμιά πολιτική κατάσταση, ότι έχουν επικρατήσει, ότι είναι άτρωτοι όπως θέλουν να παρουσιάζονται ο Τσίπρας και η παρέα του! Πόσο μάλλον, αυτό το αποτέλεσμα σε καμία περίπτωση δεν ακυρώνει την πεποίθησή μας, την αναγκαιότητα και τον πόθο μας να απαλλαγούμε και να ζήσουμε πάση θυσία χωρίς Μνημόνια,όπως δόλια θέλουν να μας παρουσιάσουν τα ΜΜΕξαπάτησης και ο συρφετός του «Μένουμε Ευρώπη», δηλαδή του Μένουμε Μνημόνια. Το τι θέλει, το έχει εκφράσει πολλές φορές ο ελληνικός λαός! Το είπαμε στις 25 Γενάρη, το ξεκαθαρίσαμε στις 5 Ιούλη με το περήφανο ΟΧΙ, το δείξαμε στην πράξη όλα αυτά τα χρόνια: με τους αγανακτισμένους, τις πλατείες, τις δεκάδες απεργίες και συγκρούσεις, τους μικρούς και μεγάλους αγώνες μας.

Πρέπει να ξαναπιάσουμε το νήμα από εκεί που το αφήσαμε το 2012, σπάζοντας αυτό το επιφανειακό κλίμα, της αδράνειας και της απογοήτευσης, μετατρέποντάς τα σε οργανωμένη πάλη στην πράξη. Πρέπει να πάρουμε τις «τύχες» μας στα χέρια μας.

Δεν έχουμε τίποτα να περιμένουμε από τους ξεπουλημένους νενέκους της ΓΣΕΕ, από το ΠΑΜΕ και τη διασπαστική και απομονωτική πολιτική του, που φραστικά, προγραμματικά και πρακτικά, δεν λέει και δεν κάνει τίποτα. Πρέπει να ριχτούμε άμεσα στην μάχη! Δεν είμαστε μόνοι μας! Οι σύμμαχοί μας είναι οι Ευρωπαίοι εργαζόμενοι που είναι τώρα στη μάχη, που αντιστέκονται στα ίδια βάρβαρα μέτρα(δυναμικές απεργίες σε Φινλανδία, Βέλγιο Γερμανία, Γαλλία κλπ).

Αγώνες με πρόγραμμα – πραγματική λύση! Για τα δικά μας συμφέροντα!
Αγώνες για την επαναφορά των εργασιακών δικαιωμάτων προ μνημονίων. 

Αγώνες για να ανοίξουν τα σχολεία και τα νοσοκομεία που έκλεισαν. Για δωρεάν – δημόσια Ασφάλιση, Υγεία, Παιδεία για όλους με βάση τις ανάγκες μας. 

Αγώνες για το σταμάτημα των ιδιωτικοποιήσεων και την εθνικοποίηση των εργοστασίων και των τομέων κλειδιά της οικονομίας (τράπεζες, ενέργεια, συγκοινωνίες, τηλεπικοινωνίες) κάτω από εργατικό έλεγχο. 

Αγώνες για την υπεράσπιση των δημοκρατικών –συνδικαλιστικών μας δικαιωμάτων και ελευθεριών. 

Αγώνες με σχέδιο, με ενότητα και οργάνωση στους χώρους της δουλειάς

Να στηριχθούμε στις δικές μας δυνάμεις, δημιουργώντας σε κάθε χώρο δουλειάς δικές μας μορφές οργάνωσης (επιτροπές αγώνα και αλληλεγγύης) ώστε να αρχίσουμε να αντιστεκόμαστε και να διεκδικούμε. Εμείς οι ίδιοι οι εργαζόμενοι να αποφασίζουμε τη διάρκεια και την μορφή των κινητοποιήσεών μας καθώς και τα αιτήματά μας.

Να αγωνιστούμε με μαχητικές μορφές πάλης (απεργίες, παραστάσεις διαμαρτυρίας, καταλήψεις, αυτοδιαχείριση) υπερασπιζόμενοι τα δικαιώματά μας χωρίς συμβιβασμούς, πηγαίνοντας τους αγώνες μέχρι τέλους.

Να ανασυγκροτήσουμε – ενισχύσουμε τα Συνδικάτα μας αναλαμβάνοντας εμείς οι ίδιοι αυτή την υπόθεση, ξεπερνώντας τις ξεπουλημένες συνδικαλιστικές ηγεσίες.

Να παλέψουμε για:

Άμεση κατάργηση των μνημονίων – Διαγραφή του χρέους 

Έξοδο από Ευρώ και ΕΕ – Άμεση καθιέρωση εθνικού νομίσματος 

Εθνικοποιήσεις τραπεζών και τομέων κλειδιά της οικονομίας με εργατικό – κοινωνικό έλεγχο 

Αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις με βάση τις ανάγκες μας! 

Άμεση επαναφορά των Συλλογικών Διαπραγματεύσεων 

Καμία αλλαγή στο ασφαλιστικό. Κατάργηση όλων των αντιασφαλιστικών νόμων
Δημόσια και Δωρεάν Παιδεία, Υγεία, Κοινωνική Ασφάλιση για όλους 

Επίδομα ανεργίας, χωρίς προϋποθέσεις, ίσο με το βασικό μισθό σε όλη την διάρκεια της ανεργίας 

Κατάργηση των σκλαβοπάζαρων του ΟΑΕΔ (προγράμματα voucher, ΚΟΧ και μαθητείας)

Ένα τέτοιο Πρόγραμμα Σωτηρίας μπορούμε να εφαρμόσουμε μόνο εμείς οι ίδιοι. Χωρίς εκλογικές και κοινοβουλευτικές αυταπάτες, χωρίς ανάθεση σε κανέναν «σωτήρα». Σε κάθετη σύγκρουση με τους μνημονιακούς, παλιούς και νέους. 

 Με τους καπιταλιστές και τους πλούσιους, το κράτος και το σάπιο πολιτικό σύστημά τους, τους ιμπεριαλιστές δανειστές, εκβιαστές και πολεμοκάπηλους. Επιβάλλοντας μια επαναστατική Κυβέρνηση των Εργαζομένων, που θα βασίζεται στην αυτοοργάνωσή μας και θα έρθει μέσα από αγώνες και ταξικές συγκρούσεις.

ΟΚΔΕ: Να σταματήσουμε τα εγκλήματα του Ισραήλ ενάντια στους Παλαιστίνιους

Σε 9, μέσα σε μια εβδομάδα, ανέρχονται μέχρι στιγμής οι νεκροί –ανάμεσά τους 3 έφηβοι– και σε πολλές εκατοντάδες οι τραυματίες Παλαιστίνιοι, θύματα της νέας έντασης που έχει προκαλέσει η κυβέρνηση Νετανιάχου απαντώντας με πυρά στις πέτρες των διαμαρτυρόμενων νεαρών Παλαιστινίων και στις μαζικές ειρηνικές διαδηλώσεις που οργανώνονται καθημερινά στα κατεχόμενα αλλά και στην Ιερουσαλήμ.

Αφορμή της νέας απίστευτης βίας στάθηκε η προσπάθεια της ισραηλινής κυβέρνησης να δημιουργήσει νέα τετελεσμένα στο καθεστώς που επικρατεί στην πλατεία του Τεμένους του Αλ Ακσά – τόπου ιερού για τους Παλαιστίνιους, που όμως διεκδικούν και οι Εβραίοι (η επίσκεψη του τότε ισραηλινού πρωθυπουργού, Αριέλ Σαρόν, πυροδότησε τη 2η Ιντιφάντα, το 2000).

Στις πέτρες και τις μολότοφ των δύο νεαρών Παλαιστινίων, που θέλησαν να υπερασπιστούν το ιερό τους τέμενος, το Ισραήλ απάντησε με απαγόρευση στην είσοδο των Παλαιστινίων σε αυτό, με καταιγισμό πυρών σε κάθε εστία διαμαρτυρίας, ρίψη πυραύλων στα βόρεια της Λωρίδας της Γάζας, την κατεδάφιση δύο παλαιστινιακών σπιτιών πολυμελών οικογενειών (που μέλη τους είχαν κατηγορηθεί ότι αντιστάθηκαν στις δυνάμεις κατοχής), το σφράγισμα ενός ακόμα σπιτιού για τους ίδιους λόγους, την ανάπτυξη χιλιάδων επιπλέον αστυνομικών στην Ανατολική Ιερουσαλήμ με δικαιοδοσία να εισβάλουν στις αραβικές συνοικίες, την τοποθέτηση κυκλωμάτων παρακολούθησης στους δρόμους και δημιουργία νέων δρόμων γύρω από τους (παράνομους κατά το διεθνές δίκαιο) εβραϊκούς εποικισμούς. Παράλληλα, με συνοπτικές διαδικασίες συνελήφθησαν 5 μέλη της Χαμάς για τη δολοφονία δύο Ισραηλινών μερικές μέρες πριν, την στιγμή που οι δράστες του φονικού εμπρησμού στο σπίτι της οικογένειας των Παλαιστινίων στο χωριό Ντούμα παραμένουν δύο μήνες τώρα ασύλληπτοι.

Στις άναρθρες, γεμάτες μισαλλοδοξία, υπεροψία και αλαζονεία κραυγές του Νετανιάχου και των ομοϊδεατών του ότι «κανείς δεν θα έχει ασυλία πουθενά» και ότι «θα σπάσει και αυτό το κύμα τρόμου», ακριβώς όπως «έσπασε» και τα προηγούμενα, ο παλαιστινιακός λαός απαντά με την υπερηφάνεια, το πείσμα και την αξιοπρέπεια που μάχεται χρόνια τώρα, με ό,τι μέσο διαθέτει, απέναντι στην υπεροπλία και τα υπερσύγχρονα πολεμικά μέσα του Ισραήλ και των Αμερικάνων συμμάχων του.

Σ’ αυτό τον αγώνα στεκόμαστε δίπλα στον παλαιστινιακό λαό και καταδικάζουμε, για άλλη μια φορά, τη βάρβαρη, απάνθρωπη πολιτική της κυβέρνησης του Ισραήλ, των ΗΠΑ και των άλλων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων τόσο στην Παλαιστίνη όσο και την ευρύτερη περιοχή. Οι σχεδιασμοί και οι επιλογές που έχουν κάνει για να προωθήσουν τα συμφέροντά τους έχουν μετατρέψει ολόκληρη τη Μέση Ανατολή και την Αφρική σε πεδίο πολεμικών συρράξεων, ξεκληρίσματος και ξεριζωμού ολόκληρων λαών, εστία παγκόσμιας αποσταθεροποίησης και δημιουργίας φονταμενταλιστικών εκτρωμάτων όπως το ISIS.

Μοναδική ελπίδα των Παλαιστινίων, Σύρων, Κούρδων, όλων των λαών της περιοχής, όλων των λαών της ανθρωπότητας είναι η αλληλεγγύη μεταξύ μας και η αντίστασή μας σε αυτά τα σχέδια και τις πολιτικές και σε όσους τις υπηρετούν. Όπως η κυβέρνηση Τσίπρα, που δεν διστάζει να συναινεί σε κάθε λογής επεμβάσεις και να συνάπτει συμφωνίες με αιμοσταγή καθεστώτα όπως του Ισραήλ και της Αιγύπτου.

Ανακοίνωση της Ο.Κ.Δ.Ε. για τα εκλογικά αποτελέσματα

Ο αγώνας συνεχίζεται

1.Το ποσοστό του ΣΥΡΙΖΑ–Τσίπρα στις εκλογές της 20ης Σεπτεμβρίου 2015 (35,5% και 7,5 παραπάνω από την ΝΔ) χωρίς αμφιβολία, πολιτικά τουλάχιστον, είναι σημαντική επιτυχία. Η πτώση κατά 0,87% στο ποσοστό του ή η μείωση ψήφων του κατά 325.141 και 4 βουλευτικές έδρες σε σχέση με τις εκλογές στις 25 Γενάρη 2015, είναι μικρές απώλειες σε σχέση με την καταστροφική πολιτική του και κυρίως με τον όλεθρο που θα προκαλέσει το 3ο Μνημόνιο στην οικονομία, στο βιοτικό επίπεδο των εργαζομένων, των φτωχών λαϊκών μαζών και της νεολαίας και στην παιδεία, υγεία και κοινωνική ασφάλιση. 

Αυτό το αποτέλεσμα οφείλεται σε τέσσερεις βασικούς λόγους: 

α) Δεν έχουν αρχίσει ακόμη να φαίνονται, παρά μόνο μερικά ή και περιθωριακά, οι καταστροφικές συνέπειες από την εφαρμογή του 3ου Μνημονίου.
β) Η απέχθεια των μαζών και ιδιαίτερα των εργατικών και λαϊκών απέναντι στις παλιές μνημονιακές δυνάμεις (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ κ.ά.).
γ) Η έλλειψη μια αξιόπιστης εναλλακτικής λύσης στην νέα κατάσταση που έχει δημιουργηθεί μετά το ναυάγιο της πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ.
δ) Τέλος, όχι όμως και τελευταίο σε σημασία, τις εκλογές–εξπρές τις έκανε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ–ΑΝΕΛ (με τις ευλογίες των ιμπεριαλιστών της ΕΕ) προτού ακριβώς δείξει τη βαρβαρότητά του το 3ο Μνημόνιο, πριν ξεκαθαρίσει η σύγχυση από το μέγεθος του συμβιβασμού και της προδοσίας του ΣΥΡΙΖΑ/Τσίπρα, προτού εξασθενίσει η μνήμη των μαζών για την νίκη τις εκλογές της 25ης Γενάρη κ.λπ.

Ωστόσο, αυτή η εκλογική επιτυχία του Τσίπρα, δεν τον καθιστά ισχυρό μέσα στην ελληνική κοινωνία όπως λένε οι διάφοροι αυλοκόλακες και παπαγάλοι των ΜΜΕξαπάτησης. Πολύ περισσότερο απέχουμε από μια «επιστροφή στα παλιά» ή μια πολιτική σταθεροποίηση, που είναι ο πόθος των αστικών δυνάμεων, της πολιτικοοικονομικής ελίτ της ΕΕ και των ιμπεριαλιστών. Πιθανόν η ισχυροποίηση να ισχύει απέναντι στους παλιούς μνημονιακούς, αλλά σύντομα και πολύ γρηγορότερα από αυτούς θα έχει την ίδια και χειρότερη τύχη, ακριβώς επειδή θα διαχειριστεί τον χρεοκοπημένο ελληνικό καπιταλισμό και θα εφαρμόσει μια πολιτική χειρότερη και από αυτούς. Το τέλος του ΣΥΡΙΖΑ/Τσίπρα είναι προδιαγραμμένο και αυτό τίποτα δεν μπορεί να το αλλάξει. Πολύ δύσκολα ο ΣΥΡΙΖΑ/Τσίπρας θα εξαντλήσει ολόκληρη την 4ετία. Σύντομα θα καταρρεύσει, χωρίς αυτό κατ’ ανάγκη να οδηγήσει σε νέες εκλογές, οπότε μάλλον θα πάμε σε σχηματισμό μιας «εθνικής» μνημονιακής συγκυβέρνησης, κατ’ απαίτηση/επιβολή και της πολιτικοοικονομικής ελίτ της ΕΕ/Ευρωζώνης, εκτός και αν το εργατικό κίνημα τους ξεφορτωθεί όλους.

2.Οι παλιές μνημονιακές δυνάμεις (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ κ.λπ.), παρά την προδοσία του ΟΧΙ της 5ηςΙουλίου, την τεράστια βοήθεια που δέχτηκαν από την μετάλλαξη του ΣΥΡΙΖΑ/Τσίπρα σε μνημονιακό κόμμα και φυσικά από του ιμπεριαλιστές της ΕΕ/Ευρωζώνης, ουσιαστικά δεν κατόρθωσαν να ανακάμψουν και μάλλον έχουν απώλειες. Η ΝΔ παίρνει περίπου το ίδιο ποσοστό με το Γενάρη (28,09% αλλά αρκετά λιγότερους ψήφους), ενώ το ΠΑΣΟΚ, με την νέα του ονομασία, έχει μάλλον απώλειες, συγκεντρώνει μόλις 6,28%, αν και συγκέντρωσε τους ψήφους του ΚΙΔΗΣΟ του ΓΑΠ και τα υπολείμματα της ΔΗΜΑΡ. Έτσι, παρά την ευνοϊκή συγκυρία λόγω μετάλλαξης ΣΥΡΙΖΑ, η κρίση των παραδοσιακών αστικών κόμματων συνεχίζεται.

3.Το Ποτάμι, η αλαζονεία του, ο ακραίος νεοφιλελεύθερος μνημονιακός χαρακτήρας του είναι ο μεγάλος ηττημένος τον εκλογών (4,09% έναντι 6,06% το Γενάρη). Είναι ζήτημα αν θα επιζήσει και ρόλος του περιορίζεται σε αυτόν της «τσόντας» σε μια ενδεχόμενη μνημονιακή συγκυβέρνηση.

4.Η εκλογική επιβίωση των ΑΝΕΛ (3,69% έναντι 4,75% το Γενάρη) μάλλον πρέπει να αποδοθεί στην φορά των πραγμάτων από τις προηγούμενες εκλογές και ενδεχομένως στην προσκόλλησή τους στον ΣΥΡΙΖΑ, παρά σε οποιοδήποτε άλλο γεγονός και πολύ περισσότερο στον ρόλο τους μέσα στην ελληνική κοινωνία.

5.Η Χρυσή Αυγή έμεινε στα ίδια με τις εκλογές του Γενάρη (6,99% αντί 6,28% αλλά με ίδιο αριθμό ψήφων), παρά το γεγονός ότι προσπάθησε να εκμεταλλευτεί με το πιο ανάλγητο τρόπο των δράμα των μεταναστών και των προσφύγων. Ουσιαστικά συγκεντρώνει το ίδιο ποσοστό που έχουν οι ακροδεξιοί και φασίστες στη χώρας παραδοσιακά.

6.Το ποσοστό και η είσοδος της Ένωσης Κεντρώων/Λεβέντης (3,43%), δείχνει, μετά τις περιφερειακές και δημοτικές εκλογές (εκλογή Μαρινάκη, Μπέου, Ψινάκη κ.ά.), την ύπαρξη του χυδαίου μπερλουσκονισμού. Το φαινόμενο αυτό υπάρχει σ’ ολόκληρη την Ευρώπη, στη χώρα μας έχει την μικρότερη έκταση ποσοτικά και ποιοτικά.

7.Τέλος, το φαινόμενο της αποχής, (περίπου 1 εκατομμύριο ψηφοφόροι λιγότεροι από τον περασμένο Γενάρη και περίπου 2–2,5 εκατομμύρια από το 2004) αρχίζει και παίρνει ανησυχητικές διαστάσεις, όσο και αν υπάρχουν αρκετές ή και δικαιολογημένες εξηγήσεις γι’ αυτή την πολιτική συμπεριφορά. Ειδικά, όταν είναι σχεδόν βέβαιο ότι τα κομμάτια που απέχουν, προέρχονται από τα πιο πληβειακά τμήματα της ελληνικής κοινωνίας. Υπάρχει μια οργανωμένη και συνειδητή προσπάθεια από τις αστικές δυνάμεις και τα παπαγαλάκια τους στα ΜΜΕ να πεταχτεί έξω από την πολιτική ειδικά αυτό το κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας.

8.Το ΚΚΕ ουσιαστικά μένει στο ίδιο ποσοστό (5,55% έναντι 5,47% το Γενάρη), αλλά έχει σημαντικές απώλειες σε ψήφους πάνω από 35.000 χιλιάδες. Το πιο σημαντικό όμως είναι ότι συνεχίζει να έχει σημαντικές απώλειες σε ποσοστά και σε ψήφους στις πιο σημαντικές εργατικές και λαϊκές περιοχές της χώρας. Φαίνεται ότι έχει χαραχτεί βαθειά στη μνήμη των εργαζομένων η συστημική του στάση στο δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου αλλά και η στάση του όλη την προηγούμενη περίοδο, ειδικά στην διετία 2010–2012 του παρατεταμένου κοινωνικού πολέμου.

9.Η ΛΑΕ απέτυχε να μπει στην Βουλή και συγκέντρωσε ένα σχετικά μικρό ποσοστό 2,86%. Σίγουρα, οι λόγοι είναι πολιτικοί και οι πιο σημαντικοί από αυτούς: η αρχική επαμφοτερίζουσα στάση της απέναντι στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ–ΑΝΕΛ, η πολιτική της ανεπάρκεια, η δειλή και μπερδεμένη προώθηση ορισμένων σημείων της πολιτικής του όπως η επιστροφή σε εθνικό νόμισμα, η αντιμετώπιση της ΕΕ/Ευρωζώνης και το επίσης θολό και λαϊκομετωπικό «δημοκρατικό, πατριωτικό, αντιμνημονιακό» της πρόταγμα. Πάντως, η σύνδεση που γίνεται από τους ευρωλάγνους και τους «Μένουμε Ευρώπη», ότι η αποτυχία του Λαφαζάνη σημαίνει ότι ο ελληνικός λαός δε θέλει να γυρίσει στη δραχμή κ.λπ., είναι πέρα για πέρα εκτός πραγματικότητας και συκοφαντική.

10.Τα μόνα ψηφοδέλτια που ενισχύονται σε ποσοστό και σε ψήφους είναι αυτά της άκρας και επαναστατικής αριστεράς (ΑΝΤΑΡΣΥΑ–ΕΕΚ, ΚΚΕ(μ–λ)/ΜΛ–ΚΚΕ, ΟΚΔΕ). Βέβαια αυτή η ενίσχυση είναι μικρή και μάλλον δεν ανταποκρίνεται ούτε στην ευνοϊκή συγκυρία, ούτε πολύ περισσότερο στο μεγάλο κοινωνικό βάρος της και τη σημαντική της συμβολή στους αγώνες.

11.Το αποτέλεσμα της οργάνωσής μας (περίπου 2.370 ψήφοι (0,04%) έναντι 1.854 (0,03%) τον Γενάρη) είναι μικρό, αλλά ταυτόχρονα και ενδεικτικό μιας ανόδου σχεδόν σε όλες τις εκλογικές περιφέρειες. Στις μεγάλες συμφορές που έρχονται για τους εργαζόμενους, τα φτωχά λαϊκά στρώματα και τη νεολαία η Ο.Κ.Δ.Ε. θα σταθεί δίπλα τους και θα προσπαθήσει με όλες της τις δυνάμεις να συμβάλει στην ανάπτυξη των αγώνων και όλων των μορφών πάλης για να απαλλαγούμε από τα μνημόνια, τους παλιούς και νέους μνημονιακούς και το ζουρλομανδύα της ΕΕ και του Ευρώ. Θα προσπαθήσουμε να κάνουμε πράξη αυτό που τονίζαμε στην προεκλογική μας καμπάνια, ότι με το πρόγραμμα, την πολιτική και την τακτική μας είμαστε μια «χρήσιμη επιλογή» για τις εργατικές και λαϊκές μάζες. Ο αγώνας συνεχίζεται. Οι τυχάρπαστοι δικτατορίσκοι παρά την κρίση τους παραμένουν, όπως παραμένει και η δικτατορία του χρέους, της ΕΕ/ευρωζώνης και του καπιταλιστικού συστήματος, η αιτία όλων των κακών. Μόνο μια μαζική επαναστατική δύναμη και μια κυβέρνηση των εργαζομένων μπορεί να βάλει οριστικό τέλος στους δικτατορίσκους και στη δικτατορία των αγορών και του κεφαλαίου.

Κεντρική προεκλογική εκδήλωση της Ο.Κ.Δ.Ε. στην Αθήνα (αφίσα) - Αλλαγή προγράμματος για τη διακαναλική συνέντευξη

Αξιότιμες Κυρίες και Κύριοι,

Η Διακαναλική Συνέντευξη της Ο.Κ.Δ.Ε. θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 16/9/2015, ώρα 21:15 στην Γενική Γραμματεία Ενημέρωσης. Θα μεταδοθεί μαγνητοσκοπημένα από την ΕΡΤ2.

--------------------------

Κεντρική προεκλογική εκδήλωση 

της Ο.Κ.Δ.Ε. στην Αθήνα

Πέμπτη, 17 Σεπτέμβρη, ώρα 19:00 

στα Προπύλαια