Αυτομαστιγώματα..... (επιστολή αναγνώστη μας)

(Επιστολή  φίλου  μας  που  δημοσιεύουμε  αυτούσια)

Μετά από την περίοδο, όπου η χώρα κατήλθε στη Άδη και δε γνωρίζουμε εάν έχει επιστρέψει τελικά, και με αφορμή τους προβληματισμούς που θέσατε, σχετικά με την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί, θα ήθελα να σημειώσω τα ακόλουθα:

Η λεγόμενη "Οικονομική Κρίση" στην οποία βρισκόμαστε από τον Οκτώβριο του 2009, ουσιαστικά ορίζεται ως η αδυναμία της Χώρας μας να επιστρέψει στις "Αγορές", δηλαδή να μπορεί να δανείζεται άμεσα από τις διεθνείς χρηματαγορές, με διαχειρίσιμα επιτόκια.

Η αγωνία των Αρχόντων είναι αυτή: να βγούμε στις Αγορές! Την ίδια αγωνία έχουν και άλλες χώρες, που πέρασαν κι αυτές από τη βάσανο των Μνημονίων και επέστρεψαν πάλι στις πολυπόθητες Αγορές (Πορτογαλία, Ιρλανδία κοκ).

Το ερώτημα είναι το εξής: Γιατί πρέπει να τίθεται ως απώτερος στόχος η επιστροφή στις Αγορές και όχι η απαλλαγή από τις Αγορές;

Το ερώτημα βεβαίως είναι ρητορικό, αλλά πιστεύω καθόλου ανόητο.

Η απάντηση που δίνεται από τους Άρχοντες είναι ότι το Κράτος δανείζεται για να καλύπτει τις ανάγκες του, τις οποίες δε μπορεί να καλύπτει μόνο με δικά του οικονομικά μέσα.

Υποστηρίζουν επίσης ότι το Χρέος μας έφθασε σε αυτό το αδιέξοδο γιατί "καταναλώνουμε περισσότερα από όσα παράγουμε"...

Σε αυτές τις απαντήσεις (που δε με πείθουν) έρχεται ένα άλλο ερώτημα: Εάν πράγματι, εμείς είμαστε ένας άχρηστος λαός, με όσα μύρια μας έχουν καταλογίσει, αλλοδαποί και ημεδαποί, τότε γιατί έχουν χρέος και άλλοι λαοί που δεν είναι άχρηστοι σαν κι εμάς; Π.χ. οι Φινλανδοί, οι Βρεττανοί, οι Ολλανδοί, οι Ιάπωνες ακόμα και οι Γερμανοί, γιατί έχουν κι αυτοί χρέη; Δε θα ήταν λογικό, αφού παράγουν περισσότερα από όσα καταναλώνουν, να μην έχουν χρέη;

ή τελικά όλοι οι λαοί παράγουν περισσότερα από όσα καταναλώνουν, και άρα δανείζονται κι αυτοί;

Κι αν αντιστραφεί το ερώτημα: Γιατί έχουν χρέη χώρες της Υποσαχάριας Αφρικής, όπου οι λαοί τους πεινάνε; Εκεί τι συμβαίνει; Κι εκεί καταναλώνουν περισσότερα από όσα παράγουν;

Σε αυτό το ερώτημα δεν ξέρω εάν υπάρχει απάντηση, ειλικρινά!

Συμπερασματικά, το Χρέος της Ελλάδας, όπως και το Χρέος κάθε χώρας στον κόσμο, είναι προϊόν της μη δίκαιης κατανομής των φορολογικών βαρών. Πληρώνουν αυτοί που δεν έχουν και δεν πληρώνουν αυτοί που έχουν. Για να καλύψει το κενό κάθε κράτος δανείζεται. Από ποιούς δανείζεται; από αυτούς που δεν πληρώνουν, δηλαδή από αυτούς που έχουν...(ποιοί Έλληνες άραγε αγόραζαν ομόλογα του Ελληνικού Δημοσίου; οι μη έχοντες ή οι έχοντες;).

Όσο λοιπόν υπάρχει αυτή η παγκόσμια (αέναη) ασυλία των πλούσιων βαλαντίων θα υπάρχουν και χρέη των Κρατών, που θα τα επωμίζονται τα φτωχά βαλάντια...

Εάν γίνει κατανοητή αυτή η διαπίστωση τότε θα πάψουμε να "αυτομαστιγωνόμαστε".

Και κάτι τελευταίο: με την ξεφτίλα στην οποία περιήλθε και η σημερινή Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛΛ, έπεσε και η τελευταία αυταπάτη του Λαού ότι η Αριστερά ή η λαϊκή Δεξιά θα τον απαλλάξουν από αυτή την κατάσταση. Ήδη, έχει απομυθοποιηθεί η νεοφιλελεύθερη Δεξιά, η σοσιαλδημοκρατία και το Κέντρο. Ζούμε μια νέα μετα-πολίτευση, όπως ζεί και όλη η Ευρώπη. Ούτε η Ακροδεξιά αποτελεί κάποια ελπίδα, ας μη γελοιόμαστε. 

 

Η μόνη ελπίδα είναι η νεολαία, που επί χρόνια ήταν απολίτικ και σήμερα πολιτικοποιείται έντονα, χωρίς εξάρσεις, με σοβαρό λόγο, και με άγνοια των πολιτικοκοινωνικών παθών του παρελθόντος, που δε μπορούν να τη δηλητηριάσουν.

Σε αυτά τα παιδιά (πρέπει να) στηριζόμαστε.